Se aprueba un Subsidio de 440 euros al mes para trabajadores sin derecho a paro
El Gobierno aprueba un subsidio extraordinario por desempleo de 440 euros al mes para aquellos trabajadores que no cuenten con derecho a paro. Esta prestación económica cubrirá a los trabajadores/as que finalizarán su contrato temporal y que debido al confinamiento por la alerta sanitaria del coronavirus.
Aquí os dejo el enlace:
https://www.noticiastrabajo.es/se-aprueba-un-subsidio-de-440-euros-al-mes-para-trabajadores-sin-derecho-a-paro/
Actividade física, a receita para un confinamento activo
Debido á situación de confinamento pola que estamos a atravesar, o Servizo de Deportes da Universidade de Santiago de Compostela pon a nosa disposición unha guía na cal se recollen unha serie de recomendacións coa finalidade de sacarlle o maior partido posible á realización de actividade física no noso fogar.
O contido de dita guía divídese nos seguintes apartados:
1. Beneficios da práctica de actividade física
2. Información COVID-19
3. Rutinas aconsellables durante o confinamento
4. Pautas xerais de actuación
5. Programas de traballo de actividade física
A continuación vos deixo o enlace facilitado pola USC para poder acceder á guía: ‘Recomendacións de actividade física e vida activa no fogar’.
Nostalgia de abrazos de verdad
Estos días de excepcionalidad y confinamiento hogareño se habla mucho en la comunidad digital de los abrazos y de la punzada de nostalgia y aflicción que supone no poder darlos.
El mundo pantallizado es el que ahora nos permite al menos contacto ocular, ver a los otros tras el cristal luminoso, pero la digitalización no nos permite tocarnos. El ocularcentrismo de las redes parece que cuestiona que seamos de carne y hueso.
Su verdadero significado patrimonial no reside solo en darlo y en recibirlo, sino sobre todo en elegir a quién se lo damos y de quién lo recibiremos.
El mundo pantallizado es el que ahora nos permite al menos contacto ocular, ver a los otros tras el cristal luminoso, pero la digitalización no nos permite tocarnos. El ocularcentrismo de las redes parece que cuestiona que seamos de carne y hueso.
El abrazo es una poderosa forma de transmitir información afectiva, de solidificar ese cariño que mendigamos las personas para sentirnos personas. Resulta llamativo cómo el abrazo se siente cómodo tanto en los estallidos de alegría como en los de tristeza.
Puede servir para expresar la dicha que supone que contigo me inauguro a cada instante, para ratificar que en tus ojos se suicidan los míos, para demostrar que tu existencia es importante para mí, para proclamar que no me desentiendo de ti, para celebrar que de repente la vida se muestra favorable a nuestros intereses, para ensalzar el encuentro, para mostrar aprecio, agradecimiento, estimación.
Pero el abrazo también sirve para cometidos escoltados por sentimientos que exudan tristeza. Sirve para cauterizar las heridas que delatan nuestra fragilidad, para acompañar en la pesadumbre y el desmoronamiento, para los momentos de aflicción en que anticipamos que cualquier palabra por muy acendrada que sea no merece rasgar el silencio que solicita la ocasión, para sellar una despedida, para enjugar las lágrimas.
Su verdadero significado patrimonial no reside solo en darlo y en recibirlo, sino sobre todo en elegir a quién se lo damos y de quién lo recibiremos.
Cando o río non soa
Se ainda non papaches lamprea este ano, esquécete dela ate o ano que ven
Danos colaterais desta m-rda do virus. Alá se foi a tempada da lamprea!
Os ríos con auga e peixe de máis e con cartos de menos.
Se a cousa mellora e hai sorte, pode que se levante a situación de emerxencia antes de que remate a tempada.
E se non, queda a lamprea seca. En Arbo sempre atoparás onde tomala dun xeito ou doutro.
E TI, QUE ...?
Este vídeo foi gravado, realizado e editado por unha das equipas do Curso de Docencia da Formación Profesional para o Emprego no Patronato Municipal Beiramar de Moaña en Marzo 2020, antes da "hibernación forzosa" en en espera da normalización da situación extraordinaria que nos tocou vivir.
Forman parte da devandita equipa: André, Cris, Laura, Leti, María, Marcela, Nel.
SINOPSE
...no medio do seu soño, alguén escoita " E ti, que tipo de docente queres ser?", e esperta alucinado porque decátase que quedara durmido, que non escoitara a alarma do despertador e que lle quedaba moi pouco tempo para chegar ó centro onde é alumno. Dándolle lume ó carrozo, sae da casa en direción ó centro para poder chegar a tempo para fichar antes da hora e entrar na súa aula. Unha vez chegado ó centro, primeiro tópase con Leti, a docente enrrolada e bailonga, que está ensaiando co alumnado un baile con movementos que responden ás boas prácticas de hixiene para o coronavirus. O alumno sae escopetado vendo que se equivocara de aula, pero recúa e mira que letreiro da porta pon "Curso de Docencia para a Formación do Emprego", co que volve a tentar entrar, e no aula atopa a María, como docente libertaria, na que ve que que o alumnado está deixándose levar pola docente en total éxtase. O alumno volve recuar e mentras marcha, decátase que a porta na que entrara sí era a correcta, co que, anque un pouco confuso, volve entrar no aula e tópase con Laura, a docente de ferro, na que manten ó alumnado firmes e asustado con voz alta e tono marcial, polo que o alumno, da volta a toda presa, e volve a recuar polo pasillo, ata que volve cair en que a porta na que está entrando pertence ó aula no que ten que entrar. Moi confuso e pensando que está vivindo o día da marmota, volve entrar, e desta vez sí, tópase con Cristina, a docente formal, que o saúda, dille que entre para escomenzar a clase. No transcurso da clase o alulmno comenza a quedarse durmido, e a docente dirixíndose a el dille, "E ti, qué tipo de docente queres ser?", co que o alumno esperta e pensa que era un soño....ou non?....quen sabe?...voltemos empezar...
P.d.(2) O "paquete" inclúe tomas falsas do making-off cunha simpática sorpresa... Non decimos máis.... Que vos escacharredes da risa !!!! ...e ata pronto vernos de novo... #QuedaNaCasa
Space Oddity
Cuando todos los procesos químicos que dan lugar a mis percepciones, mis pensamiento, mis emociones y mi consciencia se "apaguen" por completo al morir, espero que mi espíritu y los cinco minutos de fuerza vital que le queden a mi cerebro imaginen esta canción antes de ser destruido.
Ground Control to Major Tom Ground Control to Major Tom Take your protein pills and put your helmet on Ground Control to Major Tom Commencing countdown, engines on Check ignition and may God's love be with you Ten
Nine
Eight
Seven
Six
Five
Four
Three
Two
One
Lift off
...
...
...
Qué lo disfruteis y....buen viaje de vuelta a la realidad....Nos vemos en la base B3IR4MAR ....
Cambio y corto...
Ground Control to Major Tom Ground Control to Major Tom Take your protein pills and put your helmet on Ground Control to Major Tom Commencing countdown, engines on Check ignition and may God's love be with you Ten
Nine
Eight
Seven
Six
Five
Four
Three
Two
One
Lift off
...
...
...
Qué lo disfruteis y....buen viaje de vuelta a la realidad....Nos vemos en la base B3IR4MAR ....
Cambio y corto...
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)



